آنچه پیش از پیلینگ و لایه برداری پوست ، لازم است بدانید

قبل از آنکه داوطلبی را پیلینگ (لایه برداری) کنیم باید از تاریخچه کامل بیماریهای او و سابقه فامیلی و داروهایی که در حال حاضر مصرف می کند مطلع باشیم. انجام پیلینگ یا لایه برداری در مورد بیماران مبتلا به ناراحتیهای تیروئید، قند و بیماریهای آلرژیک مانند آسم ، کهیر و اگزمای سرشتی و غیره مستلزم مسایل و مراقبتهای خاصی است.

همچنین در مورد بیمارانی که به نور خورشید حساسیت دارند باید بیش از دیگران مراقبت صورت گیرد. آنهایی که به خاطر جوش تحت معالجه با Accutan هستند نباید همزمان پیلینگ شوند زیرا خطر ایجاد لک در آنها مضاعف می شود.
مبتلایان به بیماریهای نقص ایمنی را نباید لایه برداری کنند.  زیرا احتمال ابتلای آنها به لک و یا جوش نخوردن زخم، همچنین به وجود آمدن عفونتهای ثانوی در آنها زیاد است. افرادی که زمینه کلوئید سازی دارند و زخمهایشان بعد از بهبود به صورت گوشت اضافی در می آید نباید لایه برداری کنند.

فاصله زمانی بین پیلینگ در هر محل از پوست که اعمال جراحی قبلی روی آن انجام شده باشد. بسته به نوع عمل انجام شده باید ۲ تا ۶ ماه ببر صورت گیرد این فاصله زمانی در مورد پیلینگ سطحی حداقل ۲ ماه و در مورد پیلینگهای عمقی حداکثر ۶ ماه و بیشتر خواهد بود. افراد سیگاری ممکن است نتیجه کمتری از پیلینگ ببرند زیرا زخمشان دیرتر خوب می شود و احتمال این که جای پیلینگ آنها جوشگاه نامناسب داشته باشد بیشتر است.

پیلینگافرادی که در حال حاضر دچار تبخال هستند و یا در سابقه خود دچار تب خال عود کننده اند باید پس از بهبود و یا شروع درمان پیشگیری، پیلینگ شوند.
در صورت وجود هر نوعی عفونت در محل لایه برداری ، خواه میکروبی، قارچی، انگلی و یا ویروسی تا معالجه کامل عفونت باید لایه برداری را به تعویق انداخت.

لایه برداری محدودیت سنی ندارد و در جوانان برای درمان جوش و یا جای جوش به کار برده می شود همچنین از سن ۳۰ سال به بعد برای مقاصد زیبایی و جلوگیری از چین و چروک و در سنین بالاتر برای رفع چین و چروک مورد استعمال دارد.
رنگ پوست شخص، در نتیجه عمل لایه برداری خیلی موثر است و هرچه رنگ پوست، مو و چشم افراد روشنتر باشد نتیجه لایه برداری در آنها بهتر خواهد بود و برعکس.
عمل لایه برداری روی پوستهای سوخته صرف نظر از نوع ماده سوزاننده و یا صدمه دیده از اشعه ایکس ممنوع است زیرا ترمیم آنها بسیار مشکل می باشد.

انجام لایه برداری در مورد آنهایی که ناراحتی قلبی، کبدی، کلیوی، ریوی یا آلرژی داشته باشند ممنوع است مگر با آزمایشهای قبلی و رعایت احتیاط های لازم.
در انتخاب نوع پیلینگ برای هر شخص باید به پوست دور چشم، دور دهان و چین بین لب و بینی، درجه خشکی و چربی پوست، میزان تنگی و گشادی منافذ و مویرگ های پوست و آثار زخمهای قبلی او توجه خاصی مبذول داشت.

در مواردی که در محل لایه برداری، عارضه ای وجود داشته باشد باید با معاینه کلینیکی و احیانا آزمایش خون و حتی نمونه برداری از پوست، نوع ضایعه را مشخص کرد. در ضمن بیماران باید از نظر عصبی و روانی متعادل و افرادی واقع گرا باشند نه احساساتی و هیجانی همچنین باید توانایی مراقبتهای بعد از پیلینگ را داشته باشند.
سرانجام باید از بیماران، قبل و بعد از انجام عمل پیلینگ عکس گرفت تا تفاوتهای حاصل شده، بیشتر قابل مطالعه باشند.

گردآورنده: خدیجه رحمانیان / آموزشگاه مراقبت و زیبایی برگ سبز

Tag

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن